Yalçın YÜCEL.Muhteşem şiirler

8-06-2019, 09:30
0
Жалоба


Günlük Analitik Haber Ajansı Türkiye temsilcisi

Üşüyorum
Ağaçlar altındayım
Ağaçlar yeşil, ağaçlar turuncu
Ağaçlar kırık bir dala hüzünlü


Deniz içindeyim
Deniz mavi, deniz tuzlu
Deniz şehrin kirli akıntılarına korkulu


Bizi seyreden şu gökyüzü
Şu büyük aydınlık kirlenirken, tükenirken
Saçlarına aklar düşmüş, düşünceli


Pencereye düşen görüntüler
Aynalar gibi dalgın
Kendi yüzüm kendime yabancı


Bakıyorum, düşünüyorum tek başına
Tek başına ne gelir ki elden
Yüreğim darağacaında sanki, üşüyorum


Hiç evim olmadı

Hiç evim olmadı benim
Ev sahibi kelimesini hiç sevmedim
Ne zaman kapım çalınsa
O kelime dikiliverir karşıma
Kaşları çatık
Elleri, yüzü benli
Çirkin mi çirkin


Hiç evim olmadı benim
O kadar para kazanmamışam demek ki
Benim gibi olanlar nasıl yapmışlar
Hem yazlık hem de bağ
Bilemem, bir şey de diyemem
Diyeceğim
Becerikli adamlarmış doğrusu


Hiç evim olmadı benim
Olsaydı bir
Balkonu da olsaydı yola bakan
Kurulurdu koltuğuma bir rahat
Bir elimde çay
Diğerinde sigara


Добавить комментарий
yenilə, əgər kod görünmürsə

Авторизация