Г‚şık SARICAKIZ."HALK ЕћİİRİNDE KADINLAR "

15-12-2015, 09:10
1 715

http://s018.radikal.ru/i521/1512/35/f0d9d6dc60dd.jpg


Antalya

Г‚şıklık geleneği; geleneksel sanatların içinde yer alan ve çok önemli olan bir sanat dalıdır.
Bu konuyla ilgili birkaç söz söylemeden önce, yakın ve uzak geçmişte, bu alanda emek veren geçmişlerimizi rahmetle, yaşayanlarımızı da sevgi ile saygı ile anmak gönül borcumuzdur.
Leylasız Mecnun, Aslısız Kerem olamaz diyen, her türlü olanaksızlıklara karşı varoluş mücadelesi veren kadın Гўşıklarımız, sayıları neredeyse yok denecek kadar az da olsa, varlıklarını sürdürmektedirler.
Halk şiirine sımsıcak, zarif duygularıyla, mücevher pırıltısı katan kadın Гўşıklarımız, şiirlerindeki şah beyitlere mahlaslarını mühürleyerek, eserlerini toplumun beğenisine sunmaktalar.
Kabul gördükleri ortamlarda sazlarını bağırlarına basıp deyişlerini sunabiliyorlar. Ancak "işleyen demir ışıldar" sözünden yola çıkarsak, bu güzelim geleneği ayakta tutup, devamını sağlamak, devletin de toplumun da görevidir diye düşünüyorum.
2010 Ekiminde Azerbaycan’ın tüm reyonlarında, büyük bir coşku ile kutlanan "SAZ SÖZ Г‚ЕћIKLAR BAYRAMI"na Türkiye’den bir grup Гўşıkla birlikte katılmış olmam, Гўşıklık yaşamımın en önemli olayıydı diyebilirim.
Gördüklerimiz, yaşadıklarımız, araştırmalarımız sonucunda edindiğimiz bazı önemli notlara özetle değinmek istiyorum.
Azerbaycanlıların, Гўşıklık sanatına çok büyük önem verdiklerini, yaşamın her alanında görüp hissedebilirsiniz. Bu sanata gönül verenleri, yatkın olanları, çocukluktan itibaren Гўşık mekteplerinde eğitmeye başlıyorlar. Seslerini ve sazlarını, Azerbaycan Гўşık havalarına namelerine uygun bir şekilde kullanmayı, giysi, diksiyon, etkileme, çalgı tanımı, bakımı ve kullanımı ve hatta sahneye çıkışta "nasıl yürürlerse daha etkili olur"un gereğini, grup ve solo söylemelerdeki incelikler ve benzeri eğitimler ciddi bir disiplinle veriliyor. Ve sonuçta tam bir artist- Гўşık diyebileceğimiz sanat icracısı çıkıyor ortaya. Bu nedenle Azerbaycan Гўşıklarını gıpta ile beğeniyle izlemekteyiz.
Azerbaycan’ın hemen her bölgesinde rastladığımız Г‚şık müzelerinden, daha bir tane bile açamadık ülkemizde.
Г‚şıklık geleneğinin güçlenmesi için, devletimizin yapması gereken çok şey olduğuna olan inancımı yıllardır sürdürüyorum ama herhalde ben göremeyeceğim.
1971 yılında katıldığım ilk Г‚şıklar Bayramı’nda Г‚şık Nevcivan ÖZMERİÇle daha sonra da Г‚şık ЕћAH TURNA ve Г‚şık Ећahsenem bacı ile tanıştım. İlk tanıdığım kadın Гўşık ise, ilkokul yıllarımda tesadüfen rastlayıp hayran olduğum Г‚şık GÜLLÜЕћAH BACI idi.
Onlardan önce de "kadın Гўşıklar mutlaka olmalıydı ama bunlar kimlerdi ve hangi konularda, neler yazmışlardı çok merak ettim. Bu konu ile ilgili kitap aradım, bulamadım. Araştırmaya, soruşturmaya başladım. İlk olmak, hem de kitapsızlıktan bir an önce kurtulmak için 1983 yılında içime çok da sinmemiş olan bir kitap "HALK ЕћİİRİNDE ANA SESİ вЂ“ KADIN Г‚ЕћIKLAR ANTOLOJİSİ" çıktı ortaya. Bu konuda bana destek veren merhum Tahir Kutsi MAKAL’ı saygı ile anıyorum.
Bir kadın Гўşık olarak; bu alanda yaşadığım bunca talihsizliklere zorluklara rağmen, bazı şanslı yanlarım olduğunu da düşünmüyor değilim. Dizlerinin dibine oturup, sohbetlerini dinlediğim, birlikte turnelere, festivallere katıldığım ama şimdi mumla arasam da bulamayacağım Гўşık ustalarımı pek çok özleyerek rahmetle anıyorum.

Г‚şık Veysel, Г‚şık Ali İzzet, Kul Ahmet, Sefil SelimГ®, Г‚şık Dursun CevlanГ®, Г‚şık İlhami Demir, Rüstem Alyansoğlu, Г‚şık HüdaГ®, Г‚şık DaimГ®, Murat Çobanoğlu, Г‚şık ReyhanГ®, Mevlüt İhsanГ®, Ruhi Su, Nimri Dede, Г‚şık Ећeref Taşlıova, Talip Özkan, Ali Ekber Çiçek, Г‚şık SelmanГ®, Г‚şık Kul SemaГ® gibi ustaları tanımak bana büyük onur verdi.
Г‚şıklık geleneğinin gereği olan gezginci olma ve Гўşık kahvelerinde çalıp söyleme işini ifa ettiğimi kanıtlayan belgelere (gazete kupürlerine) sahibim. Bu nedenle de diğer kadın Гўşıklardan bir adım önde olduğumu biliyorum.
Ayrıca, Г‚şık Fikret ÜNAL, Г‚şık İsmail AZERГЋ, 71, 72, 73’lü yıllarda çeşitli illerde, ilçe ve köy kahvelerinde, başka ülkelerde birlikte çalıp söylediğimiz Гўşıklar içersinde sağ kalanlardır.
Kayıtlara geçeceği için söylemem gerekiyor; 1971 yılından itibaren yakın zamana kadar geçen süreçte, birlikte etkinliklere gittiğimiz, gurbet arkadaşlığı yaptığımız, acı tatlı ekmeğimizi paylaştığımız ve hala arada bir arayıp hatırımı soran tüm erkek Гўşıklara, yüksek huzurunuzda minnet ve teşekkürlerimi ifade etmek isterim.
Kadın Гўşıklar olarak, 27 Mayıs 2011 yılında Kocaeli Üniversitesi ile Körfez Belediyesinin düzenlediği KADIN Г‚ЕћIKLAR ЕћÖLENİ’ne imzasını atan Prof. Dr. Işıl ALTUN ile Doç. Dr. Sevilay ÇINAR’a bizlere bir ilki yaşattıkları için şükran borçluyuz.
Ayrıca Prof. Işıl ALTUN hocamıza, geçtiğimiz yıllarda öğrencilerine bizi tanıtıp tez ile birlikte bazı çalışmalar yaptırdığı için çok, pek çok teşekkür ederim.
Daha sonra ise Kadın Г‚şıklar Ећölenini Gaziantep Üniversitesinde gerçekleştiren başta Dr. Behiye KÖKSEL hocamız olmak üzere Gaziantep Üniversitesi’ne ve Gaziantep Belediyesine, İLESAM yetkililerine, bu güzel buluşmayı gerçekleştirmede emeği geçen tüm görevlilere, kadın Гўşıklar adına sonsuz minnet ve şükranlarımızı sunuyorum.
1972’li yıllarda Г‚şık Reyhanî’nin düzenlemiş olduğu turne kapsamında Tokat ve ilçelerinde (Zile, Niksar, Almus (festivale de katılmıştık) Г‚şık ReyhanГ®, Г‚şık Sefil SelimГ®, Г‚şık İsmail Azeri, Г‚şık Vahap Kocaman ile birlikte çalıp söylemiştik.
Ayrıca Niksar’da Erzurumlu Г‚şık Emrah’ın mezarını ziyaret etmiştik.
Ben Almus’a gittiğimde Г‚şık Kul Semai’nin evine giderek, her zaman selam alıp gönderdiğim Nevruza Bacı ile tanışma olanağı bulmuştum.
Siz saygıdeğer "KÜMBET" dergisi okuyanlarına, Г‚şık Nevruza Bacı’nın yazmış olduğu bir şiirini taktim etmek isterim,

VAR MIDIR?

Ey Гўşık pirine sıtkeyle sarıl
Telli kitap olan sazın var mıdır?
Ariflerin nutku kelamı ağır
Hakkı hakikatta gözün var mıdır?

Hakkı hakikata erebildin mi?
Aşkın badesini alabildin mi?
Cenneti alaya varabildin mi?
Elinde fermanın, yazın var mıdır?

NEVRUZU’yim der ki pişmeyen çiğdir
Aşkın badesini içmeyen çiğdir
Can ile serinden geçmeyen çiğdir
Yenecek lokmada tuzun var mıdır?

Bilindiği üzere Nevruza Bacımız, 1997 yılında, çok sevdiklerini yakından bildiğim değerli eşi Г‚şık Kul SemaГ® ile beraber, bir trafik kazasında hakka yürümüşlerdi. Ећimdi o iki sevgilinin cennet bahçelerinde el ele dolaştıklarına tüm kalbimle inanıyorum.
Tokat Ећairler ve Yazarlar Derneği’nin, Eğitim, Kültür, Sanat ve Edebiyat alanındaki yayın organı olan "KÜMBET" adlı sanat dergisinin çok değerli okurlarına bir şiirimi takdim ederek yazımı sonlandırmak istiyorum.

ARADIM

Bulamadım hiçbir yerde izini
Çayır, çimen, bağda, gülde aradım
Boşa yuttum gurbet elin tozunu
Dağ, taş, dere, tepe, yolda aradım

Başım aldım gurbet gurbet götürdüm
Ben canımı boşa yedim bitirdim
Leyla oldum, Mecnun’umu yitirdim
Stepte, sahrada, çölde aradım

Aşığın yüreği dardadır darda
Sözden caymak var mı er oğlu erde
Aslı için yanıp tutuşan nerde
Ateşte, narlarda, külde aradım

Dinleyin sesimi, duyun ahımı
Bir bilen olmadı benim ruhumu
Selbi’ye imrendim, yar Emrah’ımı
Van ile ErdişвЂ™te, gölde aradım

Durup bir kararda kalamadım ki
Yerde, gökte, nerde bilemedim ki
SARICA aradım bulamadım ki
Yazık ki boşuna elde aradım

En son baktım da gönülde aradım. Buldum.
En derin sevgi ve saygılarımla, tüm canlara sağlık ve huzur dolu günler dilerim.


Mənbə: [xfgiven_menbe][xfgiven_menbe]
Sizin Reklam Burada

BİZİ SOSİAL ŞƏBƏKƏLƏRDƏN İZLƏYİN: